Jeśli macie Państwo pytania bądź wątpliwości, i chcecie wstępnie zapoznać się z niektórymi zagadnieniami dotyczącymi psychoterapii, zagadnień psychologicznych, czy seksuologicznych to zapraszamy do lektury poniższych tematów. Dział ten będzie sukcesywnie uzupełniany o nowe teksty i interesujące państwa zagadnienia.

Najczęściej zadawane pytania

Czym jest psychoterapia i na czym polega?

Pojęcie psychoterapia wywodzi się z dwóch greckich określeń psyche (dusza) i therapein (leczyć). O psychoterapii można mówić jako o metodzie leczenia jak i w kontekście doświadczenia rozwojowego, najczęściej jednak splatają się one ze sobą pozostając nierozdzielne. W szerokim znaczeniu psychoterapia jest to pewien rodzaj rozmowy przeprowadzanej przez życzliwie ustosunkowaną osobę o specjalistycznym wykształceniu. W zależności od nurtu teoretycznego rozmowa ta będzie się różnić akcentami i niuansami, na które będzie zwracał uwagę psychoterapeuta pracujący z pacjentem. Wybór metody pracy jest również zależny od problematyki zgłaszanej przez pacjenta. Podczas trwania psychoterapii pacjent czasem wielokrotnie wraca do swoich myśli, snów, problemów, czy zdarzeń, które są dla niego istotne i które wymagają pełniejszego zrozumienia i przepracowania.
Jedną z głównych postaci, które przyczyniły się do powstania i ugruntowania psychoterapii był Zygmunt Freud. Stworzył on psychoanalizę, która stała się podłożem dla innych systemów i szkół psychoterapii poprzez jej rozwijanie, modyfikację, a czasem tworzenie opozycyjnych nurtów. Psychoanaliza jest prawdopodobnie, najprawdopodobniej najpełniej opisanym i opracowanym systemem leczenia zaburzeń psychicznych. Obecnie psychoterapia posiada wiele nurtów i szkół. Najpopularniejsze z nich to psychoterapia psychoanalityczna i blisko związana z nią psychoterapia psychodynamiczna, psychoterapia systemowa, psychoterapia humanistyczna i behawioralno – poznawcza. W przypadku tej ostatniej można spotkać się z opiniami wśród teoretyków, że jest to co prawda solidny system leczenia, ale z uwagi na to na czym koncentruje się ta terapia i jakich używa metod, pozostają wątpliwości czy jeszcze jest to psychoterapia.

Jaka jest różnica między psychologiem, a psychoterapeutą?

Różnica między psychologiem, a psychoterapeutą wiąże się z praktycznymi umiejętnościami za którymi stoi formalne wykształcenie.
Psycholog wykształcenie zdobywa podczas studiów na wyższej uczelni, które zakończone jest egzaminem i uzyskaniem tytułu magistra psychologii. Studia psychologiczne składają się ze studiów teoretycznych teoretycznych i praktyk klinicznych w różnych placówkach, poradniach i szpitalach stosujących metody psychologiczne do diagnozowania i leczenia zaburzeń o naturze psychicznej. Ilość godzin i charakter szkolenia psychologa jest najczęściej niewystarczający aby prowadzić samodzielną praktykę kliniczna skoncentrowaną na leczeniu psychoterapią. Psycholog jest zatem specjalistą posiadającym bardzo dobrą bazę pod dalsze szkolenie specjalistyczne np. z zakresu psychoterapii.
W przypadku psychoterapeuty sytuacja wygląda tak, że formalne podypolomowe szkolenie psychoterapeuty to proces trwający co najmniej 4 lata, najczęściej jest to jednak okres bliższy 6 latom. Szkolenie zawiera w sobie część teoretyczną oraz psychoterapię szkoleniową, podczas której przyszły psychoterapeuta na sobie doświadcza metody, którą potem będzie się posługiwał. Kolejny etap szkolenia to praca pod nadzorem superwizora, czyli wykwalifikowanego nauczyciela psychoterapii. Wszystkie wymienione wyżej etapy trwają po kilka lat. Szkolenie kończy się egzaminem certyfikacyjnym przed komisją szkoleniową. Uważa się, że swoje kwalifikacje psychoterapeuta zdobywa i podnosi przez całe swoje życie zawodowe.
Psychoterapię powinien prowadzić psychoterapeuta, czyli osoba, która wg norm uznanych przez polskie i zagraniczne towarzystwa psychoterapeutyczne to osoba, która oprócz kierunkowych studiów wyższych psychologicznych lub pokrewnych (takich jak m.in. socjologia, psychiatria, pedagogika), posiada certyfikat jednego z uznanych w Polsce towarzystw psychoterapeutycznych, lub jest w trakcie szkolenia prowadzącego do certyfikatu wydawanego przez dane towarzystwo.

Jak długa trwa psychoterapia?

Własna psychoterapia jest doświadczeniem bardzo osobistym i dlatego długość trwania psychoterapii jest trudna, czy wręcz niemożliwa do ustalenia na początkowym etapie spotkań psychoterapeuty z pacjentem. Dzięki nieokreślonemu z góry czasowi trwania psychoterapii pacjent zyskuje możliwość pracy zgodnie z własnym tempem rozwoju, a przepracowywanie poszczególnych problemów następuje w optymalnym dla pacjenta czasie. W niektórych przypadkach, najczęściej w ośrodkach i placówkach w których opłata za psychoterapię uiszczana jest z ubezpieczenia pacjenta, psychoterapia posiada z góry ustalone ramy czasowe i wtedy zakończenie terapii następuje zgodnie z wcześniej ustalonym terminem zakończenia. W takim rozwiązaniu, jeśli problemy pacjenta nie są w pełni przepracowane psychoterapeuta powinien zasugerować dalszą psychoterapię. Uznaje się, że psychoterapia krótkoterminowa trwa do 3 m-cy, psychoterapia długoterminowa 2 lata i dłużej.

Kiedy warto iść do psychoterapeuty, a kiedy do lekarza?

Zapraszamy wkrótce.

Kryzys małżeński. Psychoterapia indywidualna, terapia par, czy seksuolog?

W sytuacji kryzysu małżeńskiego, kryzysu w parze, bardzo często ofiarą padją umiejętności kmunikacyjne, zdolność do współpracy, wzajemna bliskość, poszanowanie wzajemnych granic i życie seksualne. Para która pragnie podjąć terapię może mieć dylematy dotyczące tego od czego zacząć, jakie problemy są najważniejsze, do jakiego specjalisty się udać. W takiej sytuacji jeśli maja Państwo wątpliwości zalecany jest cykl konsultacja dla pary (2-3 spotkania) . Jednym z celów konsultacji może wtedy być ustalenie hierarchii problemów i ich wzajemnych powiązań. Psycholog, psychoterapeuta, pomoże także dobrać odpowiednią formę psychoterapii lub terapii seksuologicznej. Warto tu zaznaczyć, że terapia seksuologiczna występuje w formie indywidualnej jak i dla par.

Pierwsza wizyta u seksuologa. Jak wygląda i czego można oczekiwać?

Pierwsza wizyta – konsultacja.

Pierwsza wizyta u seksuologa zwykle jest spotkaniem konsultacyjnym. Oznacza to, że na pierwszym spotkaniu osoba mówi o swoich trudnościach seksualnych, powodzie zgłoszenia, oczekiwaniach. Seksuolog może zadawać dodatkowe pytania – jest to tzw. wywiad seksuologiczny. Jest to niezbędne by jak najtrafniej zdiagnozować problem. Informacje, których Państwo udzielą pomogą znaleźć przyczyny problemów seksuologicznych określić najlepsze metody i czas trwania terapii.

O co może pytać seksuolog?

Mogą pojawić się pytanie dotyczące najważniejszych doświadczeń, które kształtowały rozwój psychoseksulany danej osoby. Seksuolog będzie chciał porozmawiać także o doświadczeniach erotycznych, aktualnym/minonym związku, preferencjach. Bardzo ważne jest także by pacjent jak najdokładniej opisał problem, który spowodował, że zdecydował się poszukać pomocy. Ponieważ dysfunkcje seksualne mogą wiązać się ze stanem zdrowia, dlatego kolejnym tematem mogą być aktualne schorzenia, tryb życia, przyjmowane leki, uzależnienia. Spotkanie zakończy się wstępną diagnozą i informacją o dalszym planie postępowania. Seksuolog zaproponuje spotkania indywidualne lub terapię pary.

Jeżeli mają Pańtwo obawy czy znależli się u dobrego specjalisty seksuologa warto sprawdzić czy dana osoba należy do Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego, jakie ma kwalifikacje, czy posiada certyfikat. Mają Państwo prawo o to zapytać podczas spotkania.

Psycholog seksuolog i lekarz seksuolog – jaka różnica?

Seksuologia to dziedzina wiedzy, której przedmiotem zainteresowania jest seksualność człowieka. Ma ona swój wymiar psychologiczny, jak i czysto medyczny. Problemami seksuologicznymi o charakterze psychologicznym (a więc wynikającymi z psychiki człowieka) zajmuje się psycholog seksuolog, natomiast problemami natury medycznej (czyli takimi, za które odpowiada konkretny organ ciała, a nie ludzka psychika) – lekarz seksuolog. W niektórych przypadkach wskazana będzie zarówno terapia prowadzona przez psychologa seksuologa, jak i leczenie farmakologiczne wedle wskazań lekarza seksuologa. Czasami sam objaw – obserwowana dysfunkcja seksualna – nie daje jasności czy przyczyna jest natury psychologicznej czy medycznej. Konsultacja u psychologa seksuologa może pomóc wyjaśnić te wątpliwości.

Psycholog seksuolog sam nie wykonuje żadnych badań fizykalnych, co oznacza, że nie może dotykać osoby podczas spotkania czy prosić, aby się rozebrała. Nie wystawia też recept – takie uprawnienia ma tylko lekarz. Jeśli na podstawie zebranych informacji okaże się, że badanie/badania są niezbędne, psycholog seksuolog skieruje Państwa na konsultacje do odpowiedniego lekarza – ginekologa, urologa, neurologa, psychiatry itp.

W pierwszej kolejności seksuolog określi, czy problemy z seksem wynikają z psychiki, czy też ich przyczyną jest wadliwe funkcjonowanie któregoś z narządów. Jeżeli problem tkwi w psychice, wówczas wskazana będzie psychoterapia, której celem będzie wyeliminowanie problemów utrudniających lub uniemożliwiających prowadzenie satysfakcjonującego życia seksualnego.